Myzhde për banorët e Shamit

Shejhul-Islam, Ibën Tejmiu, rahimehullah, në përmbledhjen e fetave të tija “Mexhmuul-Fetava”, vëllimi i katër dhe në faqe 449 mes tjerash thotë:

“Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka dalluar banorët e Shamit (Siri, Liban, Palestinë dhe Jordani) si njerëz që e çojnë në vend urdhrin e Allahut vazhdimisht deri në kohën e fundit, ahiru zaman, dhe se ‘pala e ndihmuar’, taifetul-mensure, do të jetë në mesin e tyre deri në Ditën e Gjykimit. Pra, është lajmërim, për një prani të vazhdueshme dhe të përhershme të këtyre tipareve tek ata, në sasi të madhe dhe me forcë të madhe. Këtë përshkrim nuk e ka asnjë banor i asnjë vendi tjetër nga tokat islame veç Shamit. Për këtë, Hixhazi, i cili është vendi prej ku buron besimi, në kohën e fundit dobësohet në te: dituria, besimi, flijimi (kontributi) dhe xhihadi. Kjo do të ndodh edhe me Jemenin, Irakun dhe Mashrikin (lindjen). Mirëpo kjo gjë s’do të ndodh me Shamin, aty do të mbetet dituria dhe besimi dhe ai që lufton për këto gjëra në ato vende do të jetë triumfues dhe i ndihmuar nga Allahu, në çdo kohë”.

” والنبي صلى الله عليه وسلم مّيز اهل الشام بالقيام بأمر الله دائما الى اخر الدهر، وبأن الطائفة المنصورة فيهم الى اخر الدهر فهو إخبار عن أمرٍ دائم مستمر فيهم مع الكثرة والقوة، وهذا الوصف ليس لغير اهل الشام من ارض الاسلام ، فان الحجاز التي هي اصل الايمان نقص في اخر الزمان منها : العلم والايمان والنصر والجهاد وكذلك اليمن والعراق والمشرق،واما الشام فلم يزل فيها العلم والايمان ومن يقاتل عليه منصور مؤيد في كل وقت”اهـ

Aktuale

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *