Pozita e Kur'anit në zemrat tona


إنَّ الحْمدَ ِللهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا مَنْ يَهْدِهِ الله ُفَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَ مَنْ يُضْلِل فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَأشهَدُ أَنْ لاَ اِلَهَ اِلاَّ الله وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأشْهَدُ أَنَّ محمدا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ

يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونََ 

يَاأَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَتَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا 

يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَنْ يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا 

Falënderimi i takon All-llahut. Atë e falënderojmë dhe prej Tij falje dhe ndihmë kërkojmë. Kërkojmë mbrojtje nga All-llahu prej të këqijave të vetvetes dhe të veprave tona. Kë e udhëzon All-llahu s’ka kush e lajthit dhe kë e largon nga rruga e vërtetë, s’ka kush e udhëzon. Dëshmoj se s’ka hyjni tjetër përveç All-llahut , i Cili është Një dhe dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i dërguar i Tij. 

“O ju që keni besuar, keni frikë All-llahun me një frikë të denjë dhe mos vdisni, pos duke qenë muslimanë!” (Ali Imran: 102)

“O ju njerëz! Keni frikë Zotin tuaj që ju ka krijuar prej një veteje dhe nga ajo krijoi palën e saj, e prej atyre dyve u shtuan shumë burra e gra. Dhe keni frikë All-llahun që me emrin e Tij përbetoheni, ruajeni farefisin, se All-llahu është Mbikqyrës mbi ju.” (En-Nisa:1) 

“O ju besimtarë, keni frikë All-llahun dhe thuani fjalë të drejta. Ai (All-llahu) ju mundëson të bëni vepra të mira, jua shlyen mëkatet e juaja,e kush respekton All-llahun dhe të Dërguarin e Tij, ka shpëtuar me një shpëtim të madh.” (El-Ahzab:70:71)

Thënia më e vërtetë është thënia e All-llahut, kurse udhëzimi më i mirë – udhëzimi i Muhammedit sal-lall-llahu ‘alejhi ve sel-lem. Veprat më të këqia janë ato të shpikurat, çdo shpikje është bid’at dhe çdo bid’at është lajthitje, e çdo lajthitje çon në zjarr…

 

Pozita e Kur’anit në zemrat tona

Jemi në prag të pushimeve verore, andaj mendojme se është shumë e arsyeshme që gjatë këtyre pushimeve verore, sikur që përmendëm në hutben e kaluar, të mirremi me mësimin dhe studimin e Fjalës së All-llahut, Kur’anit Fisnik.

Kur tia hedhim një shikim realitetit të muslimanëve tanë, patjetër duhet të parashtrojmë pyetjen: cila është pozita e Kur’anit në zemrat dhe në jetën tonë, në aspektin e besimit, bindjes, dijes, kuptimit, zbatimit, gjykimit me te dhe shërimit të të gjitha sëmundjeve?

Kjo pyetje na del vetvetiu në shesh dhe fatkeqësisht na e tregon gjendjen e mjerueshme në të cilën gjinden muslimanët.

Vallë, a jemi duke e ditur pozitën që ka Kur’ani në përgjithësi dhe pozitën që ka patur në kohën e Pejgamberit, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, dhe shokëve të tij? 

Vallë, a mos po realizohet ankesa e Pejgamberit, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, për largimin e popullit të tij nga ky libër:

(( وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً)) (الفرقان:30).

“E i dërguari tha: “O Zot im, vërtet populli im e braktisi këtë Kur’an!”. (El-Furkan: 30).

A nuk janë të gjitha këto pyetje meritore që të ndalemi së paku për të menduar dhe për të anlizuar këtë gjendje dhe për të kërkuar zgjidhje për këtë situatë të mjerueshme në të cilën gjindemi ne?

Mendoj se ky pushim veror mund të jetë një pikënisje e shëndoshë për riafrimin tonë me këtë Kur’an dhe kthimin e Kur’anit në jetën tonë.

 

Kurani është dritë dhe shpirt

All-llahu, subhanehu ve teala, duke treguar për Kur’anin thotë:

{وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحاً مِّنْ أَمْرِنَا مَا كُنتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِن جَعَلْنَاهُ نُوراً نَّهْدِي بِهِ مَنْ نَّشَاء مِنْ عِبَادِنَا وَإِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ}. 

“Po kështu me urdhrin tonë Ne të shpallëm edhe ty shpirtin (Kur’anin). Ti nuk ke ditur çka është libri (Kur’ani) as ç’është besimi, por Ne atë e bëmë dritë me të cilën e vëmë në rrugë të drejtë atë që dëshirojmë prej robërve tanë. Në të vërtetë, edhe ti udhëzon për në rrugën e drejtë”. (Esh-Shura: 52).

Sipas këtij ajetit del në shesh se Kur’ani i ka dy cilësi kryesore: shpirt dhe dritë. Me njërën i ngjall njerëzit nga vdekja e cila i kaplon njerëzit për shkak të injorancës dhe largimit nga udhëzimi dhe dritë e cila ia shndërrit njeriut rrugën pas udhëzimit dhe fitimit të shpirtit.

Mbarë njerëzimi ka nevojë për këtë dritrë hyjnore për të larguar errësirën e devijimit, sidomos në këtë shekull që janë bashkuar errësirat e epsheve të ndryshme me errësirat e dyshimeve dhe besimeve të kota. Këto errësira kanë arritur nivelin e asaj që e ka përshkruar All-llahu, subhanehu ve teala, duke thënë:

{ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَمَا لَهُ مِن نُّورٍ}. 

“… errësira njëra mbi tjetrën sa që nuk mund ta shohë ai as dorën e vet. Atij të cilit All-llahu nuk i jep dritë, ai nuk ka për të pasur dritë”. (En-Nur: 40).

Ndalu dhe mendo për një njeri i cili ecë në errësirë të madhe, secili hap i pengohet, frika ia mbush zemrën me çdo lëvizje, kurse mëdyshjet ia kaplojnë zemrën me çdo ide, sepse ecë drejt të panjohurës, nuk i di reziqet që e presin, e mos të flasim për dimenzionet dhe sasinë.

Ky njeri kërkon me padurim edhe një xixë të dritës, e cila ia pakëson pengimet, ia largon frikën dhe ia eliminon mëdyshjet. Për këtë njeri kjo xixë e vogël e dritës është sikur një thesar i madh. 

Shiko se si e përshkruan këtë gjendje Kur’ani fisnik:

{أو من كان ميتاً فأحييناه وجعلنا له نوراً يمشي به في الناس كمن مثله في الظلمات ليس بخارج منها}

“Vallë, a është ai që qe i vdekur kurse Ne e ngjallëm dhe i dhamë dritë, me të cilën ecën mes njerëzve, si ai që ka mbetur në errësirë (i humbur) dhe nuk mund të shpëtojë nga ajo? Ja, kështu (si këtij në errësirë) iu duket mirë mohuesve ajo që veprojnë”. (El-Enam: 122).

Dhe në ajetin tjetër:

{يكاد البرق يخطف أبصارهم كلما أضاء لهم مشوا فيه وإذا أظلم عليهم قاموا}.

“Vetëtima gati ua merr të pamurit dhe, sa herë që ajo u bën dritë atyre, ata ecin në te, e kur u errësohet mbesin aty…”. (El-Bekare: 20).

Mirëpo fatkeqësisht disa njerëz parapëlqejnë të jetojnë në errësirë, kurse drita u pengon, sepse ajo ua shpalos mangësitë, i publikon defektet, ua nxjer në pah të zezat e zemrës dhe mendjes së tyre.

Edhe pse Kur’ani është dritë shndërritëse, zemrat dhe mendjet e tyre mundohen ti largojnë njerëzit nga ky:

{وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَسْمَعُوا لِهَذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ}. 

“Ata që nuk besuan thanë: “Mos e dëgjoni këtë Kur’an dhe kur të lexohet ai, ju bëni zhurmë (bërtitni) ashtu që ta pengoni!”. (Fussilet: 26).

{وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرآنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ حِجَاباً مَّسْتُوراً}

“Kur ti e lexon Kur’anin, në mes teje dhe atyre që nuk e besojnë botën tjetër, Ne vëmë një perde të padukshme”. (El-Isra: 45).

Këto ajete nuk flasin vetëm për të kaluarën e hershme të njerëzimit, fatkeqësisht shumë përputhen edhe me shumë tentime të njëpasnjëshme të mosbesimtarëve për të larguar muslimanët nga ku Libër Fisnik.

 

Ajetet që flasin për vlerën e Kur’anit

Në vijim do ti përmendim disa ajete që flasin për vlerën e Kur’anit:

( إن هذا القرآن يهدي للتي هي أقوم ويبشر المؤمنين الذين يعملون الصالحات أن لهم أجراً كبيراً ) 

“Është e vërtetë se ky Kur’an udhëzon për atë rrugë që është më se e vërteta, e besimtarët që bëjnë vepra të mira i përgëzon se ata pa dyshim do të kenë shpërblim të madh”. (El-Isra: 9).

{أو من كان ميتاً فأحييناه وجعلنا له نوراً يمشي به في الناس كمن مثله في الظلمات ليس بخارج منها كذلك زين للكافرين ما كانوا يعملون }

“Vallë, a është ai që qe i vdekur kurse Ne e ngjallëm dhe i dhamë dritë, me të cilën ecën mes njerëzve, si ai që ka mbetur në errësirë (i humbur) dhe nuk mund të shpëtojë nga ajo? Ja, kështu (si këtij në errësirë) iu duket mirë mohuesve ajo që veprojnë”. (El-Enam: 122).

وقال تعالى: ((وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَاراً)) (الإسراء:82) .

“Ne të shpallim Kur’anin që është shërim dhe mëshirë për besimtarët, kurse jobesimtarëve nuk u shton tjetër përpos dëshpërim”. (El-Isra: 82).

( الله نزل أحسن الحديث كتاباً متشابهاً مثاني تقشعر منه جلود الذين يخشون ربهم ثم تلين جلودهم وقلوبهم إلى ذكر الله ذلك هدى الله يهدي به من يشاء ومن يضلل الله فما له من هاد ) 

“All-llahu e shpalli të folmen më të mirë, librin, të ngjashëm në mrekulli, të përsëritur herë pas here (me këshilla e dispozita), që prej (dëgjimit të) tij rrënqethen lëkurët dhe zemrat e tyre. Ky (libër) është udhëzim i All-llahut, me të udhëzon atë që do. E atë që All-llahu e lë të humbur, për të nuk ka ndonjë udhëzues”. (Ez-Zumer: 23).

( إن الذين كفروا بالذكر لما جاءهم و إنه لكتاب عزيز * لا يأتيه الباطل من بين يديه ولا من خلفه تنزيل من حكيم حميد ) 

“Ata që e mohuan Kur’anin kur u erdhi janë të marrë; ai është një libër ngadhënjyes (i pashoq). Atij nuk mund t’i mvishet e pavërteta nga asnjë anë; është i zbritur prej të Urtit, të Lavdishmit”. (Fussilet: 41- 42).

( تبارك الذي نزل الفرقان على عبده ليكون للعالمين نذيرا ) 

“Ai, që ia shpalli Furkanin (Kur’anin, dallues të së vërtetës nga e pavërteta) robit të vet (Muhammedit) që të bëhet pejgamber i botës (këshillues), është i madhëruar”. (El-Furkan: 1).

( طس تلك آيات القرآن وكتاب مبين * هدى وبشرى للمؤمنين ) 

“Ta, Sin. Këto janë ajete të Kur’anit dhe të librit të kuptueshëm. Janë udhërrëfyes dhe myzhde për besimtarët”.

( وهذا كتاب أنزلناه مبارك مصدق الذي بين يديه ولتنذر أم القرى ومن حولها والذين يؤمنون بالآخرة يؤمنون به وهم على صلاتهم يحافظون ) 

“Edhe ky (Kur’an) është libër që e zbritëm; është i bekuar, vërtetues i të mëparshmes, e që t’i tërheqësh vërejtjen nënës së fshatrave (të banorëve mekas) dhe atyre përreth saj (mbarë botës). Ata që e besojnë Ahiretin, besojnë në të (Kur’anin), ata edhe e falin namazin rregullisht”. (El-Enam: 92).

( إن الذين يتلون كتاب الله وأقاموا الصلاة وأنفقوا مما رزقناهم سراً وعلانية يرجون تجارة لن تبور * ليوفيهم أجورهم ويزيدهم من فضله إنه غفور شكور ) 

“Ata që lexojnë librin e All-llahut, e falin namazin dhe nga begatitë që Ne u kemi dhënë japin fshehtazi e haptazi, ata e shpresojnë në një fitim që kurrë nuk humbet. Që Ai (All-llahu) do t’ju plotësojë shpërblimin e tyre, e edhe do t’ju shtojë nga mirësia e Tij, vërtet Ai është mëkatfalës dhe shumë mirënjohës”. (Fatir: 29- 30).

( قل لو كان البحر مداداً لكلمات ربي لنفد البحر قبل أن تنفد كلمات ربي ولو جئنا بمثله مددا ) 

“Thuaj: “Sikur të ishte deti ngjyrë për t’i shkruar fjalët e Zotit tim, deti (uji i tij) do të shterej para se të përfundojnë fjalët e Zotit tim, e edhe sikur të sillnim shtesë edhe një si ai (deti)”. (El-Kehf: 109).

( ولقد يسرنا القرآن للذكر فهل من مدكر ) 

“Ne Kur’anin e bëmë të lehtë për mësim, po a ka ndokush që merr mësim?”. (El-Kamer: 17).

( ولو أن ما في الأرض من شجرة أقلام والبحر يمده من بعده سبعة أبحر ما نفدت كلمات الله إن الله عزيز حكيم ) 

“Sikur të gjithë drutë në tokë të jenë lapsa dhe sikur detit t’i shtohen edhe shtatë dete (e të jenë me ngjyrë), nuk do të mbaronin fjalët e All-llahut (do të shteroheshin detet, do të soseshin lapsat, e jo mrekullitë e Zotit). All-llahu është ngadhënjyesi i urtë”. (Lukman: 27).

( يا أيها الناس قد جاءكم برهان من ربكم وأنزلنا إليكم نوراً مبينا ) 

“O ju njerëz, juve ju erdhi nga Zoti juaj argument dhe Ne ju zbritëm dritë të qartë”. (En-Nisa: 174).

Këto janë vetëm disa ajete që flasin për vlerën e Kur’anit dhe sqarojnë disa cilësi dhe veti të Kur’anit.

 

Disa hadithe që flasin për vlerën e Kur’anit

 

Ithtarët e Kur’anit janë njerëzit e All-llahut

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( إن لله تعالى أهلين من الناس . قالوا : يا رسول الله من هم ؟ قال : هم أهل القران أهل الله وخاصته ) . (صحيح الجامع2165) 

“All-llahu ka njerëz të vetët. I thanë: cilët janë ata? Tha: ithtarët e Kur’anit janë njerëzit e All-llahut dhe të dalluarit e Tij”. (“Sahihul-Xhamii”, nr. 2165).

Kurani ndërmjetëson për lexuesin e tij në ahiret

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( اقرؤوا القرآن فإنه يأتي يوم القيامة شفيعاً لأصحابه ) . (صحيح مسلم) 

“Lexoni Kur’an, sepse do të vijë në Ditën e Kijametit si ndërmjetësues për ate që e ka lexuar”. (Muslimi).

 

Ai që lexon Kur’an ngritet në gradat e xhennetit për aq sa ka ajete me vete

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, thotë:

( يقال لصاحب القران اقرأ و ارتق ورتل كما كنت ترتل في الدنيا فإن منزلتك عند آخر آية تقرؤها ) . (صحيح الجامع8122)

“Do ti thuhet lexuesit të Kur’anit: lexo, ngjitu dhe këndo sikur ke kënduar në dynja, sepse vendi yt është te ajeti i fundit që do ta lexosh”. (“Sahihul-Xhami”, nr. 8122).

 

Lexuesi dhe hafizi i Kur’anit ka përparësi gjat varrimit

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, të vrarët gjatë betejës së Uhudit i mblidhte në një var dhe thoshte:

أيهم أكثر أخذاً للقرآن ؟ فإذا أشير إلى أحدهما قدمه في اللحد . (صحيح البخاري) 

“Kush di më shumë Kur’an? Kur tregonin për dikend, ai atij i jepte përparësi në var”. (Buhariu).

 

Zbresin melaqet, qetësia dhe mëshira për Kur’anin dhe ata që e lexojnë ate

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( ما اجتمع قوم في بيت من بيوت الله يتلون كتاب الله ويتدارسونه فيما بينهم إلا نزلت عليهم السكينة وغشيتهم الرحمة وحفتهم الملائكة وذكرهم الله فيمن عنده ).(صحيح مسلم)

“Çdo herë që tubohen njerëzit në ndonjë shtëpi të All-llahut për të lexuar Librin e Tij dhe për ta studiuar mes tyre, atëherë mbi ta bie qetësia, i kaplon mëshira, i rrethekojnë melaqet dhe i përmend All-llahu tek krijesat që gjinden tek Ai”. (Muslimi).

 

Shumfishimi i shpërblimit për leximin e Kur’anit

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( من قرأ حرفاً من كتاب الله فله به حسنة ، والحسنة بعشر أمثالها لا أقول (الم) حرف ولكن : ألف حرف ولام حرف ، وميم حرف ) . (صحيح الجامع 6469)

“Kush lexon një shkronjë nga libri i All-llahut ka nga një shpërblim, kurse çdo shpërblim dhjetëfishohet. Nuk them se Eliflammimi është një shkronjë, por elifi është një shkronjë, lami është një shkronjë dhe mimi është një shkronjë”. (“Sahihul-Xhamii”, nr. 6469).

 

Nderimi i bartësit të Kur’anit është nga madhërimi i All-llahut

Ebu Musa El-Eshariu, radijall-llahu anhu, tregon se Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( إن من إجلال الله إكرام ذي الشيبة المسلم وحامل القرآن غير الغالي فيه والجافي عنه وإكرام ذي السلطان المقسط ). (حسن) (صحيح الجامع 2199) 

“Nga madhërimi i All-llahut është nderimi i një të thinjuri musliman, bartësin e Kur’anit (hafizin), i cili as nuk e tepron dhe as që largohet nga ai dhe nderimi i një pushtetari të drejt”. (“Sahihul-Xhamii”, nr. 2199).

 

Bartësi i Kur’anit (hafizi) vishet me petkun e nderit dhe i vihet kurora e nderit

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( يجيء صاحب القرآن يوم القيامة ، فيقول : يا رب حله ، فيلبس تاج الكرامة . ثم يقول : يا رب زده فيلبس حلة الكرامة ، ثم يقول : يا رب ارض عنه ، فيقال اقرأ وارق ويزاد بكل آية حسنة ). (حسن) (صحيح الجامع8030) 

“Do të vijë bartësi (hafizi) i Kur’anit në Ditën e Kijametit e do të thuhet: o Zot, jepi veshmbathje, e do ti vihet kurora e nderit. Pastaj do të thuhet: o Zot shtoja veshmbathjen, e do ti vishet petku i nderit. Pastaj do të thuhet: o Zot ji i kënaqur prej tij, e do ti thuhet lexuesit: lexo dhe ngjitu, kurse për çdo shkronjë i shtohet një e mirë”. (Sahihul-Xhamii”, nr. 8030).

 

Kur’ani e ngrit njeriun

Omeri radijall-llahu anhu, ka thënë: Pejgamberi, juaj, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( إن الله يرفع بهذا الكتاب أقواماً ويضع به آخرين ).(صحيح مسلم)

“All-llahu me këtë Kur’an i ngrit disa njerëz dhe me këtë Kur’an i ul disa tjerë”. (Muslimi).

Domethënë nëse e lexojnë dhe punojnë sipas tij ngriten lart e nëse e lën pas shpine, as e lexojnë dhe as veprojnë sipas tij, atëherë mbeten shumë posht.

 

Më i miri prej jush është ai që ua mëson njerëzve Kur’anin 

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( خيركم من تعلم القرآن وعلمه ) . (صحيح البخاري)

“Më i mirë prej jush është ai që e mëson Kur’anin dhe ua mëson tjerve ate”. (Buhariu).

 

Vlera e hafizit të Kur’anit

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( مثل المؤمن الذي يقرأ القرآن كمثل الأترجة ، ريحها طيب وطعمها طيب . ومثل المؤمن الذي لا يقرأ القرآن كمثل التمرة ، لا ريح لها وطعمها حلو . ومثل المنافق الذي يقرأ القرآن مثل الريحانة ، ريحها طيب وطعمها مر ، ومثل المنافق الذي لا يقرأ القرآن كمثل الحنظلة ، ليس لها ريح وطعمها مر ) . (البخاري ومسلم)

“Shembulli i besimtarit që lexon Kur’an është sikur shembulli i citrusit, ka aromë të këndshme dhe shije të mirë. Shembulli i besimtarit që nuk lexon Kur’an është sikur shembulli i hurmës, nuk ka aromë, mirëpo ka shije të mirë. Shembulli i munafikut që lexon Kur’an është sikur shembulli i borzilokut, ka aromë të mirë, mirëpo shijen e ka të hidhur dhe shembulli i munafikut që nuk lexon Kur’an është sikur shembulli i kungullit të idhët, ska as aroma kurse shijen e ka të idhur”. (Buhariu dhe Muslimi).

 

Vlera e atij që është i shkathtë me Kur’an dhe atij që ka vështirësi gjat leximit të tij

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( مثل الذي يقرأ القرآن وهو حافظ له مع السفرة الكرام ، ومثل الذي يقرأ وهو يتعاهده ، وهو عليه شديد فله أجران ).(البخاري ومسلم) ( السفرة ) هم هنا الذين ينقلون من اللوح المحفوظ . 

“Ai që e lexon Kur’anin dhe është hafiz i tij është sikur melaqet e ndershme (që e sjellin shpalljen nga Levhi Mahudhi), kurse ai që e lexon Kur’anin dhe kujdeset për te edhe pse e ka vështirë, i ka dy shpërblime”. (Buhariu dhe Muslimi).

 

All-llahu e dëgjon ate që lexon këndshëm Kur’anin

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( ما أذِن الله لشيء ما أذن لنبي يتغنى بالقرآن ).(البخاري ومسلم) 

“All-llahu nuk ka dëgjuar askend sikur dëgjon një Pejgamberi i cili lexon këndshëm Kur’anin”. (Buhariu dhe Muslimi).

Domethënë leximi i këndshëm i Kur’anit bëhet shkak që All-llahu të dëgjon leximin tënd. A ka vlerë më të madhe se kjo? A ka shpërblim më të madh se kjo? Në mesin e miliona dhe miliardë njerëzve, All-llahu të veçon ty për të dëgjuar këndimin tënd të këndshëm të Kur’anit. Po mos të kishte vlerë dhe dhunti tjetër lexuesi dhe hafizi i Kur’anit përpos kësaj, do ti mjaftonte.

 

Lakmia ndaj lexuesit të Kur’anit

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( لا حسد إلا في اثنتين : رجل آتاه الله القرآن فهو يتلوه آناء الليل وآناء النهار ورجل آتاه الله مالاً فهو ينفقه آناء الليل وآناء النهار ). (البخاري ومسلم) 

“Nuk duhet patur lakmi në asgjë, përpos se në dy gjëra: ndaj njeriut që All-llahu i ka dhënë Kur’anin, kurse ai e lexon gjatë natës dhe ditës dhe ndaj njeriut që All-llahu i ka dhënë pasuri dhe e shpenzon gjatë natës dhe gjatë ditës”. (Buhariu dhe Muslimi).

 

Hifzi i Kur’anit është më mirë se të mirat e kësaj bote

Ukbe ibën Amiri, radijall-llahu anhu, thotë: Na doli Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, kurse ne ishim në Suffe e tha:

( أيكم يحب أن يغدو إلى بطحان والعقيق فيأخذ ناقتين كوماوين زهراوين بغير إثم بالله ولاقطع (قطيعة) رحم ؟ ) قالوا : كلنا يا رسول الله ، قال: ( فلئن يغدو أحدكم كل يوم إلى المسجد فيتعلم آيتين من كتاب الله خيرا له من ناقتين وإن ثلاث فثلاث مثل أعدادهن من الإبل ).

“Kush prej jush dëshiron që të shkon në Bat’han dhe Akik e të mer dy deve të majme dhe të mira, duke mos bërë mëkat e as duke mos i këputër raportet familjare? Thamë: të gjith ne e kishim bërë një gjë të tillë. Atëherë tha: nëse secili prej jush për çdo ditë shkon në xhami dhe i mëson dy ajete nga Libri i All-llahut është më mirë për te se sa të ketë dy deve, nëse i mëson tre, më mirë se tre deve”. (Sahih, Ebu Davudi).

 

Vlera e sexhdes gjat leximit të Kur’anit

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:

( إذا قرأ ابن آدم السجدة فسجد اعتزل الشيطان يبكي يقول : يا ويله ) وفي رواية (ياويلى) ( أمر ابن آدم بالسجود فسجد فله الجنة وأمرت بالسجود فأبيت فلي النار ) . (صحيح مسلم) 

“Kur të lexon njeriu Kur’an dhe të bën sexhde, largohet shejtani dhe qanë e thotë: vaj për mua. U urdhërua njeri të përuket dhe u përul dhe e fitoi xhennetin, unë u urdhërova të përulem dhe refuzova, andaj e meritova zjarin”. (Muslimi).

 

All-llahut krenohet me ata që grumbullohen për të lexuar Kur’an

Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, i pa disa njerëz të mbledhur dhe u tha:

( ما يجلسكم ؟ ) فقالوا : جلسنا نذكر الله تعالى ونحمده على ما هدانا الإسلام ، و من علينا به . فقال : ( أتاني جبريل صلى الله عليه وسلم فأخبرني أن الله تعالى يباهي بكم الملائكة ) . (صحيح مسلم)

“Pse jeni tubuar? Thanë: jemi tubuar të përmendim All-llahun, ta falënderojmë për udhëzimin tonë në Islam dhe për dhuntitë që na ka dhënë. U tha: më erdhi Xhibrili, alejhisselam, dhe më lajmëroi se All-llahu me ju krenohet te malaqet”. (Muslimi).

Këto ishin disa hadithe që flasin për vlerën e leximit të Kur’anit dhe bërjes hafiz i tij. Mendoj se nëse ndalemi dhe i analizojmë pak më thellë këto hadithe, do të marim një energji të mjaftueshme që secili prej nesh të punon që së paku në shtëpinë e tij të ketë një hafiz, në mos ma shumë.

vazhdon….

Bekir Halimi,

Publikimi i parë: 1.7.2005

Hutbet nga Shkupi

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *